Το 1938, δεκαέξι χρόνια μετά την Καταστροφή, ο εφημέριος του ναού του Ελληνικού Προξενείου της Σμύρνης, πατήρ Γραπέτης, ανακάλυψε ότι τρία απείρου κάλλους ξυλόγλυπτα κειμήλια του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, στον λόφο της Σμύρνης, είχαν διασωθεί από την καταστροφική πυρκαγιά. Το τέμπλο, ο θρόνος και ο άμβωνας.

Μετά από σκληρές προσπάθειες, οι απαραίτητες άδειες εκδόθηκαν και τα κειμήλια αποσπάστηκαν, κόπηκαν σε κομμάτια και ταξίδεψαν ως τον Πειραιά, μέσα σε 28 κιβώτια. Στην Ελλάδα έφτασαν το 1944, έξι μόλις ημέρες μετά την Απελευθέρωση.

Ο Δήμος Νέας Σμύρνης τα διεκδίκησε και τελικά τα απέκτησε, μετά την καταβολή των εξόδων μεταφοράς και εγκατάστασης από τον σημαντικό Μικρασιάτη, Ηλία Κοκκώνη.

Η πρώτη ενσωμάτωση στον Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής της Νέας Σμύρνης, κρίθηκε ανεπιτυχής. Τελικά, το έργο ανατέθηκε στον ειδικό μηχανικό και ξυλογλύπτη Θ. Νομικό, ο οποίος εργάστηκε με βάση τις οδηγίες της Ανωτάτης Τεχνοκρατικής Επιτροπής για την αναστήλωση κειμηλίων.

Τα πανέμορφα ξυλόγλυπτα του 19ου αιώνα, με τις εντυπωσιακές σκαλισμένες σκηνές από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, κοσμούν σήμερα τη Μητρόπολη της Νέας Σμύρνης. Είναι οι θησαυροί των Σμυρνιών που επιβίωσαν τη βίαιη καταστροφή. Μάρτυρες μιας άλλης εποχής, τα αριστουργήματα αυτά της εκκλησιαστικής τέχνης αφηγούνται σιωπηλά την ιστορία των ανθρώπων που έζησαν κάποτε στην αλησμόνητη πατρίδα, μεγαλούργησαν, εκτοπίστηκαν, βασανίστηκαν, μα επιβίωσαν και μεγαλούργησαν ξανά.